Još jedna tužna vest: Preminuo Vladica Popović

Legendarni fudbaler Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije Vladica Popović preminuo je u 86. godini života.

Popović je rođen 17. marta 1935. u Zemunu. Ponikao u podmlatku beogradske Crvene zvezde, od marta 1950. do juna 1965. odigrao je 499 utakmica (od toga 214 prvenstvenih) i postigao 38 golova, najčešće kao levi half. Isticao se i borbenom i primerno korektnom igrom.

U dresu ,,crveno-belih” osvajao je četiri prvenstva Jugoslavije (1957, 1959, 1960. i 1964. godine) i tri trofeja Fudbalskog kupa Jugoslavije (1958, 1959. i 1964. godine) – ukupno sedam najvećih titula u našem fudbalu.

Odigrao je devet utakmica (1954-1956) za mladu (dva gola), osam za ,,B” ekipu (1955-1961) i 20 utakmica za najbolju reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 23. decembra 1956. u prijateljskom susretu protiv Indonezije (5:1) u Džakarti, a od dresa s državnim grbom oprostio se 16. juna 1965. u susretu protiv Norveške (0:3) u Oslu.

Učestvovao je kao rezerva na Svetskom prvenstvu 1958. u Švedskoj, a četiri godine kasnije, 1962. u Čileu, na kome je naša ekipa osvojila četvrto mesto, odigrao je svih šest utakmica i bio jedan od naših najboljih igrača.

Karijeru je nastavio u Štutgartu (1965/66), gde je vrlo malo igrao, pa je prešao u redove Štutgarter Kikersa. U ovom klubu je od 1966. do 1968. godine nastupio na 52 ligaška meča uz dva pogotka. Karijeru je završio u Venecueli, gde je od 1968. do 1969. nosio dres Deportivo Kanarijasa.

U Južnoj Americi je izgradio trenersku karijeru. Vodio je kolumbijske klubove, Independijente Santa Fe od 1971. do 1972, Nasional iz Medeljina 1973. godine, Deportivo iz Kalija 1974. i Portugezu iz Venecuele.

Dva puta je bio šampion Kolumbije, 1971. sa klubom iz Santa Fea i 1974. sa Deportivom iz Kalija, a dve titule osvojio je i sa Portugezom iz Venecuele 1975. i 1977. godine.

Vodio je kruševački Napredak i Trepču, a 1980. godine postao je član stručnog štaba Crvene zvezde kao rukovodilac omladinskih timova. Još u dva navrata vodio je Deportivo Kali od 1984. do 1986. i tokom 1989. godine.

U sezoni 1991/92 preuzeo je Crvenu zvezdu posle odlaska Ljupka Petrovića. Vladica je predvodio crveno-bele do titule prvaka sveta 8. decembra 1991. u Tokiju trijumfom nad čileanskim Kolo Kolom od 3:0, a kasnije je osvojio i titulu šampiona Jugoslavije 1992. godine u ligi koju su već napustili klubovi iz Hrvatske i Slovenije, a u drugom delu sezone se nije moglo igrati ni u Bosni i Hercegovini jer su sukobi uveliko trajali.

Vladica je bio i selektor reprezentacije Perua od 1992. do 1993. godine, vodio je i kolumbijski Miljonarios od 1994. do 1995. i Karakas iz Venecuele od 1998. do 1999. godine. Bio je aktivan u Crvenoj zvezdi kao predsednik sekcije veterana.