Majstorstvo i ideal Dalipagića

Slavi se, obeležava i pamti Kup evropskih šampiona 1992, ali zlatna generacija Partizana možda je i zavolela košarku zbog prve inostrane titule Parnog valjka 1978. u Kupu „Radivoja Koraća”(21. mart 1978.)? Analizirajući značaj takmičenja, veću težinu nosi današnja Evroliga, međutim – pioniri crno-belih led su probili znatno ranije!

Zatvorite oči, uplovite u idealni svet igre pod obručima i zamislite danas – nadmetanje na Starom kontinentu, četiri srpska učesnika, domaće finale. Dogodilo se u Jugoslaviji!

Borba za Žućkovu levicu u sezoni 1977/78. okupila je čak 32 ekipe, bitne za priču – Partizan, OKK Beograd, Bosnu i Cibonu. Ali, poznati velikani nisu bili samo puki posmatrači zbivanja, već dominantne sile.

Po završetku inicijalne faze oformljen je Top 16 deo, tačnije četiri grupe odakle su se prvoplasirani nadmetali u polufinalu. Sastavi iz Humske i Sarajeva sa skorom 4-2 i boljom koš razlikom od ostalih obezbedili su plasman, Klonferi nisu imali šanse pred moćnim Huventudom (6-0), dok je Zagrepčane (4-2) borbe za titulu lišila slaba razlika postignutih i primljenih poena.

Moćnog giganta iz Badalone, kasnije velikog prijatelja, Parni valjak je preskočio u dva izuzetno napeta polufinalna meča (109:114, 107:95), Bosna je znatno lakše porazila Olimpiju Milano (76:79, 101:81). Digresija – jugoslovensko finale označilo je potpuni procvat košarke, pošto su plavi osam godina ranije prvi put osvojili Mundobasket, potom Evrobasket (1973) i dva leta od pomenutog Kupa Olimpijske igre (1980)!

Dodatnu notu duelu za titulu dala je činjenica da se ključna utakmica igrala u Banjaluci, u dvorani Borik, pred 6.000 vatrenih gledalaca. Ipak, iz današnje perspektive dah oduzimaju sastavi rivala. Crno-bele su predvodili Dražen Dalipagić, Dragan Kićanović, Miodrag Marić, Jadran Vujačić, odnosno Ranko Žeravica i Dušan Ivković sa klupe, Bosna je mogla da se pohvali sa Mirzom Delibašićem, Žarkom Varajićem, Ratkom Radovanovićem, Svetislavom Pešićem i stručnjakom Bogdanom Tanjevićem.

Asovi, naravno, potrudili su se da prisutnima, Jugoslaviji i čitavoj Evropi pruže nezaboravan spektakl. Rezultat u korist Beograđana 117:110 upućuje da se odigrao vanvremenski meč, protkan simultankom Dalipagića – 48 poena, znanjem Kićanovića (33), umećem Delibašića (32), enormnom pomoći Varajića (22) i Radovanovića (20)...

Značaj prve inostrane titule kluba iz Humske oslikava se i kroz analizu vremena. Studenti su sezonu kasnije sa identičnim timom osvojili Kup evropskih šampiona, Partizan je odbranio trofej Kupa „Radivoja Koraća” i prostranstvo od Vardara do Triglava, nošeno ujedno i uspesima reprezentacije, nepovratno je zavolelo igru pod obručima – do dana današnjeg.

Pride, sporazumom KSS i FIBA 2012. Žućkova levica je nastavila život kroz srpski Kup, stoga sinoć nije postojao razlog da se igrači Partizana protiv FMP-a u Čairu ne osećaju motivisano, u nameri da dodirnu virtuoznost asova Parnog valjka...

PARTIZAN – BOSNA 117:110 (101:101, 47:54)

Banjaluka - Dvorana: Borik. Gledalaca: 6.000. Sudije: Simon Motard (Belgija), Ljubomir Kotleba (Čehoslovačka).

PARTIZAN: Dragan Todorić, Dragan Kićanović 33, Zoran Krečković, Dušan Rastović, Milenko Babić, Arsenije Pešić, Dražen Dalipagić 48, Boban Petrović 4, Miodrag Marić 21, Jadran Vujačić 11, Dušan Kerkez, Boris Beravs. Trener: Ranko Žeravica.

BOSNA: Sabit Hadžić, Mladen Ostojić, Nihad Izić, Mirza Delibašić 32, Boško Bosiočić 4, Žarko Varajić 22, Ratko Radovanović 20, Ante Đogić 10, Predrag Benaček, Svetislav Pešić 14, Rođeni Krvavac 8, Sabahudin Bilalović. Trener: Bogdan Tanjević.

CRNO-BELI TRI INOSTRANE ŽUĆKOVE LEVICE OSVOJILI U TRI DANA

Partizan u vitrinama poseduje tri inostrana Kupa „Radivoja Koraća”, ali trofeji otkrivaju impresivnu simboliku.

Inicijalno, asovi Parnog valjka Žućkovu levicu podigli su 21. marta 1978. u Banjaluci, druga je 20. marta naredne godine krasila halu Pionir zbog majstorskih bravura Dragana Kićanovića (41 poen) protiv Arigoni Rijetija u finalu (108:98), dok je treća osvojena na istom mestu 22. marta 1989! Sudbina je režirala da ekipa iz Humske zauvek pamti mart i tri trofejna dana.

SEZONA 1979/80, BEZ TROFEJA, BITNA ZBOG ŽELjKA OBRADOVIĆA

Iako bi mnogi pomislili da je posle dva uzastopna trofeja u Kupu „Radivoja Koraća” , neosvajanjem trećeg, sezona 1979/80. Partizana bila neuspešna, budući da su crno-beli učestvovali u Kupu evropskih šampiona, navijači ekipe iz Humske, ipak, pamte nadmetanje za Žućkovu levicu.

Okončavši na petoj poziciji Prvu ligu Jugoslavije, Borac je dobio pravo učešća u drugom po rangu evropskom takmičenju i na Starom kontinentu je debitovao Željko Obradović, dok su u sastavu Čačana bili i Goran Grbović i Vladimir Androić.

Tokom februara 1980. najtrofejniji evropski strateg postigao je 24 poena protiv ekipe ASPO iz Tura u Top 16 fazi, prikazao talenat i privukao pažnju jugoslovenske javnosti... Ostalo je istorija.